Andele

Paard-Educatief.nl

.....meer dan weetjes alleen......

Andele Brenninkmeijer werd in 1969 geboren in het Friese Heeg. Daar groeide zij op en bracht het grootste deel van haar leven daar door. Thuis was het allemaal watersport vóór en watersport na. Haar vader had een grote haven met veel  tweedehands boten voor de verkoop, en runde daarnaast een grote zeilschool. Je kunt wel zeggen dat ze daar een leuke en onbezorgde jeugd had, maar met boten had zij helemaal niets. Zij koos al vanaf haar 5e voor de pony’s en de paarden. Vanaf haar 5e had de familie een pony in bezit. Er volgden enkele pony’s waar wedstrijden mee gereden werden, voordat op haar 18e haar eerste paard kwam. Inmiddels was zij de enige thuis die nog íets met paarden deed, dus voor het grootste deel moest zij alles rondom de paarden op eigen kracht doen. Nadat zij de Mavo en de Havo doorlopen had voerde de paardengekte nog steeds de boventoon, en is ze de opleiding(NHB) in 1989 in Deurne gaan volgen. Destijds de enige paardenvakschool  in Nederland. Zij liep stage op vele bedrijven door het hele land waar ze intern verbleef. Ze leerde er heel veel en wist toen nog beter dat dit is wat ze wilde gaan doen met haar leven.


Na de opleiding in 1992 ging ze terug naar Heeg. De boerderij van de buren kwam door ruilverkaveling vrij, zodat ze daar haar eigen bedrijf kon gaan beginnen(1994). Manege De Burd was een feit. In het begin huurde ze het, later werd het haar eigendom. Het was een kleinschalig bedrijf (25 -35 paarden) waar ongeveer alles wat met paarden en sport te maken had, voorbij kwam. Manegewerk, pensionstal, africhting, bemiddeling en handel, fokkerij, ponykampen, toerisme, wedstrijden rijden, evenementen organiseren, etc., etc.


Het paardrijden ging eigenlijk ook wel prima. Was ze tijdens de opleiding wat handiger in het springen, nu kwam langzaam aan meer de nadruk te liggen op de dressuurtrainingen. Mede doordat zij met Friese paarde te maken kreeg. Er kwam vervolgens een leuke 2,5 jr. KWPN hengst op stal (Enrico x Ulex) en na castratie werd hij opgeleid en uitgebracht.


Het paard pakte het goed op en al binnen 1,5 jaar liep hij Z en binnen 4 jaar liep het paard Lichte Tour. Voor Andele Brenninkmeijer ook de eerste keer op dat niveau. Zij was toen 26 jaar. Het was niet het enige paard wat ze reed. Paarden kwamen, werden opgeleid en gingen weer. Zo zijn er talloze opgeleid en verkocht.


In 2006 kwam zij in aanraking met PRE paarden (Andalusiërs). Eén van die hengsten bleek erg talentvol en in 2008 liep ook dat paard alweer Lichte Tour. Het rijden van de PRE’s was een welkome aanvulling op de ontwikkeling van het ruitergevoel. Het zorgde, door het sensibele karakter van deze paarden, voor nog meer verfijning in de rijtechniek, motoriek en het ruitergevoel.

1969

1989

1992

Over….


Andele Brenninkmeijer is te omschrijven als een rustige en evenwichtige persoon met ook een beetje gevoel voor humor. Zij heeft weinig last van stress en pakt alles nuchter en rationeel aan. Ze is toegankelijk en neemt geen enkele ruiter zijn fouten kwalijk. Het enige wat zij van haar leerlingen verwacht is een open en ook een niet kwalijk nemende houding, met als uitgangspunt respect voor het paard. En het streven van haar leerlingen moet ook zijn: Werken naar een plezierige samenwerking met het paard. Dressuur rijden, of welke tak van sport dan ook, mag nooit ten koste gaan van het plezier van beiden.


Op het gebied van paarden heeft ze naar het paard toe een groot vermogen zich in te voelen in het paard. Ze heeft veel begrip voor de paarden, en kan ze feilloos uitlezen. Ze ziet in het oog en de lichaamshouding het onbegrip, de angst, de boosheid, de apathie, maar ook de blijheid en de tevredenheid van het paard. Ze vindt dat je in geen geval de paarden ook maar iets mag kwalijk nemen. Het paard heeft er recht op zijn grenzen aan te geven, dus het bijbehorende verzet mag nooit al te zwaar afgestraft worden. Hooguit begrenst. Het is immers de enige manier van communiceren die het paard heeft. Lichaamstaal. Wanneer hij zich niet zou mogen verzetten(uiten), snoer je hem “de mond”, en dan is het niet gek dat deze diep ongelukkige paarden of apathisch worden, of “het helemaal niet meer doen”. Verzet zou daarentegen een leermoment voor de ruiter moeten zijn om te weten tot waar hij de grens kan gaan opzoeken. En ook moet de ruiter leren vlak voor het verzet de spanning af te vloeien middels b.v. een ander soort oefening. Daarnaast moet de ruiter het paard altijd positief blijven benaderen zodat het paard niet ontmoedigd wordt het werk voor zijn ruiter te blijven doen. Voorzichtig omgaan met grenzen. Nooit boos worden, want wanneer er bij de ruiter emotie in het spel komt, hebben rijtechnische hulpen geen maat meer. Het paard raakt hierdoor angstig en in de war. Het leidt tot niets en het duurt nu nog veel langer voordat het probleem is opgelost. Het paard moet  zijn werk niet gaan doen uit angst voor de ruiter, maar uit een “will to please”.  Blijf dus rustig en rationeel. Denk niet: “Hij doet ’t niet!!!” maar denk: “Waaróm doet hij ‘t niet?”, en ga op zoek naar een oplossing.

Ze zegt wel eens: “Als je wiskunde niet begrijpt, en je gooit vervolgens boos het boek door de klas, dan lost dat niets op. Het duurt alleen nog langer voordat er een oplossing is.”


Ze is serieus en leergierig en daarmee heeft ze continue de drang tot verdere ontwikkeling. Daarnaast is er een enorme drive de kennis door te geven, opdat fouten voorkomen kunnen worden. Ze vindt het zo ontzettend jammer en onnodig dat de paarden altijd de dupe zijn van fouten door “de onwetende mens”. Fouten van o.a. onbegrepen rijtechniek, maar ook door niet passende zadels, vergeten gebitten, niet herkende wormbesmettingen, niet erkende kreupelheden en niet ontdekte rugpijn.


“Eigenlijk sta ik met al mijn kennis, en de enorme wil het door te geven aan al die liefhebbers, in dienst van het paard”.

meer...

2009

In 2007 stopte ze met het geven van manege lessen en lag de nadruk vooral op privé instructie en de pensionstal. Ze schreef cursus boekjes en verzorgde daarmee diverse clinics.


In 2009 heeft ze via een EVC traject het laatste jaar van haar Deurne opleiding afgerond, destijds niet afgemaakt door omstandigheden. Daarmee had ze nu een officieel niveau 4 diploma, wat later ook weer omgezet is naar ORUN 4. In 2011 begon ze aan de HBO opleiding STOAS. Daar heeft ze een jaar gezeten, twee vakken afgerond, maar dat was erg lastig te combineren m.b.t. eigen bedrijf door runnen en de reistijd (Wageningen-Heeg). Toch wilde ze graag iets met dat onderwijs. In 2013 begon ze aan haar PDA en dat werd in 2014 positief afgerond. (Pedagogisch Didactische Aantekening). Daar werd de kennis verbreedt op het vlak van Didactiek en Pedagogiek en daarmee breder inzetbaar.


Zij hoopt zich in de toekomst nog verder te scholen. Tussendoor deed ze de B/L jury-cursus, de Z jury cursus en de ZZ-licht module voor de het vervolg van de juryopleiding. In 2015 hoopt ze geselecteerd te worden om de juryopleiding voor de Lichte Tour temogen volgen.


In 2014 is zij gevraagd de lessen te verzorgen voor de opleiding paardensport van het AOC Terra uit Meppel. De opleiding wordt gegeven in Assen(Sunrise Stables). Daar is zij dat ook enkele dagen per week met veel plezier te vinden. Ook is ze vanaf 2014 officieel opleider voor de KNHS.

2014

2007

2019

Haar bedrijf is inmiddels, na 23 jaar, verkocht en in 2015 is zij met haar partner, naar Almelo te verhuist. Zo gaat de nadruk van het met paarden werken en veel rijden, steeds meer naar het doorgeven van kennis, verzorgen van clinics, workshops en instructie. Dit allemaal om zoveel mogelijk het paard en de ruiter ter dienst te kunnen zijn, opdat misstanden door onwetendheid voorkomen kunnen worden.


In 2016 is zij naar Geesteren  verhuist in de omgeving van Almelo en is ook haar werkveld naar het Oosten van het land verplaatst. Ze geeft nog steeds veel les en heeft haar werkveld verbreed naar het aanmeten en verkopen van zadels.


In 2017 ging zij voor het Franse bedrijf Devoucoux werken om zadels te verkopen. Dat deed ze bijna twee jaar, toen begon het eigen ondernemerschap weer te trekken.


In 2019 is ze weer voor zichzelf aan de slag gegaan met ABC-Hippique. Met dat bedrijf staat advies geven, lesgeven, trainen, zadels aanmeten en bitfitten centraal. In dit jaar begon ze de ook opleiding ICPBC bij Natascha van Eijk voor specialist in bitfitten en aanleuningsproblemen. Hier over meer op de andere website: www.abc-hippique.nl

2015

Deze website maakt gebruik van cookies. Door deze site te blijven gebruiken, accepteert u het gebruik van deze cookies.

Accepteren